تفاوت بینی استخوانی و بینی گوشتی یکی از سوالات پرتکرار افرادی است که قصد دارند جراحی بینی انجام دهند. این تفاوت ها از جنبه های مختلفی چون ضخامت پوست ، نوع ساختار غضروفی و ویژگی های استخوانی بینی به وجود می آید و در نتیجه ، تأثیر زیادی بر نوع جراحی و تکنیک های مورد استفاده برای هر بیمار می گذارد. درک دقیق این تفاوت ها می تواند به جراح کمک کند تا روش های مناسبی برای دستیابی به بهترین نتیجه انتخاب کند.
بینی استخوانی با نوک گوشتی
بینی استخوانی با نوک گوشتی ترکیبی از دو نوع رایج فرم بینی است که در آن:
- پشت بینی صاف یا دارای قوز خفیف (مشابه بینی استخوانی)
- و نوک بینی پهن، افتاده یا دارای پوست ضخیم و غدد چربی زیاد (مشابه بینی گوشتی) دیده میشود.
در این نوع بینی، اسکلت استخوانی معمولاً محکم و قابل تراش است، اما چالش اصلی، فرمدهی نوک بینی است؛ چرا که ضخامت پوست و بافت نرم بیشتر است و ممکن است نیاز به تقویت ساختار با استفاده از گرافت یا تکنیکهای خاص جراحی داشته باشد.
اگر قصد جراحی دارید، انتخاب جراح با تجربه در هر دو نوع بینی بسیار مهم است، چون هم باید قوز یا برجستگی استخوانی را اصلاح کند و هم به نوک بینی فرم طبیعی و ماندگار بدهد.
بینی نیمه گوشتی چیست؟
بینی نیمه گوشتی اصطلاحی است که برای توصیف بینیهایی بهکار میرود که نه کاملاً گوشتیاند و نه کاملاً استخوانی، بلکه ویژگیهایی از هر دو نوع را دارند. در این نوع بینی معمولاً:
- پشت بینی نسبتاً باریک یا صاف است (شبیه بینی استخوانی)،
- اما نوک بینی کمی پهن، نرم و دارای پوست نسبتاً ضخیم است (شبیه بینی گوشتی).
- افرادی که بینی نیمهگوشتی دارند، معمولاً گزینههای مناسبی برای جراحی زیبایی بینی هستند، چون پوست بینی آنقدر نازک نیست که ایرادات استخوانی را بیش از حد نمایان کند و نه آنقدر ضخیم که فرمدهی به نوک بینی دشوار شود.
تشخیص بینی گوشتی و استخوانی
برای تشخیص بینی گوشتی یا استخوانی، کافی است به چند ویژگی کلیدی دقت کنید. بینی استخوانی معمولاً پوست نازکتری دارد، پشت آن باریک یا دارای قوز است و غضروفها سفت و برجستهاند. در مقابل، بینی گوشتی پوست ضخیمتری دارد، نوک آن پهن و افتاده است و غضروفها نرمتر و کمحجمتر هستند. اگر نوک بینی شما حالت گرد یا اسفنجی دارد و پوستش چرب یا دارای منافذ باز است، احتمالاً بینیتان گوشتی است. تشخیص نهایی البته با معاینه پزشک انجام میشود، چون فقط ایشان میتواند نوع پوست و ساختار داخلی بینی را بهدرستی ارزیابی کند.
جراحی بینی استخوانی
هدف از جراحی بینی استخوانی ، برطرف نمودن قوز روی پل بینی و همچنین بافت هایی است که مسبب ایجاد این برجستگی شده اند. بینی های استخوانی این ویژگی را دارند که می توان انواع جراحی بینی اعم از جراحی بینی طبیعی ، فانتزی و نیمه فانتزی را به خوبی روی آن ها پیاده نمود.
جراحی بینی های استخوانی در مقایسه با جراحی بینی گوشتی از پیچیدگی کمتری برخوردار است ، البته باید اشاره نمود که به علت نازک بودن پوست بینی های استخوانی ، ایجاد هرگونه ناهمواری جزئی در جراحی این بینی ها به وضوح قابل رویت خواهد بود.
در حالت کلی می توان گفت که بینی های استخوانی به عنوان بینی های ایده آل تلقی می شوند وعموما دستیابی به نتایج ایده آل از جراحی در این نوع از بینی ها امکان پذیر تر است.
جراحی بینی گوشتی
جراحی بینی گوشتی به دلیل پوست ضخیم و غضروف ضعیفی که این نوع بینی ها دارند از حساسیت بالایی برخوردار است.
در جراحی این نوع از بینی ها ، به دلیل پیشگیری از مشکلات تنفسی نباید پوست بینی بیش از حد نازک شود ، بنابراین مناسب ترین نوع جراحی بینی برای بینی های گوشتی ، جراحی بینی طبیعی می باشد و افرادی که از بینی گوشتی برخوردارند نباید از جراحی بینی توقع دستیابی به یک بینی کوچک و ظریف را داشته باشند.
انتخاب جراح بینی
دستیابی به نتیجه رضایت بخش از جراحی بینی ، بسیار وابسته به انتخاب بهترین جراح بینی در شیراز می باشد ، لذا بدین منظور باید جراح بینی ای که از تجربه و مهارت لازم در زمینه جراحی انواع بینی برخوردار است را انتخاب نمود.
با توجه به ویژگی هایی که در ارتباط با بینی گوشتی ذکر نمودیم و همچنین حساسیت بالای این نوع بینی در جراحی ، باید به این مسئله تاکید نمود که جراحی بینی های گوشتی شدیدا به مهارت و تجربه جراح در زمینه جراحی بینی گوشتی وابسته است.
تفاوت بینی استخوانی و بینی گوشتی
تفاوت بینی استخوانی و بینی گوشتی : به طور کلی بینی از لحاظ بافت ، غضروف و میزان ضخامت پوست تشکیل دهنده قابل تقسیم بندی بر دو نوع بینی استخوانی و بینی گوشتی می باشد. در این مقاله قصد داریم به بررسی تفاوت بینی استخوانی و بینی گوشتی بپردازیم.
وجه تمایز بینی استخوانی و گوشتی
بینی استخوانی
این بینی ها ، از غضروفی محکم و پوستی نازک برخوردارند و اغلب برآمدگی یا قوز در پل این نوع بینی ها وجود دارد.
بینی گوشتی
این نوع از بینی ها دارای غضروفی ضعیف و پوستی با ضخامت زیاد می باشند. در بینی های گوشتی ، نوک بینی پهن و گاها افتاده است و همچنین ارتفاع پره های بینی بلند است.
